[ سوره الزمر ‹ 39 › : آيات 8 تا 9 ] وَ إِذا مَسَّ الإِنْسانَ ضُرٌّ دَعا رَبَّه مُنِيباً إِلَيْه ثُمَّ إِذا خَوَّلَه نِعْمَةً مِنْه نَسِيَ ما كانَ يَدْعُوا إِلَيْه مِنْ قَبْلُ وَجَعَلَ لِلَّه أَنْداداً لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِه قُلْ تَمَتَّعْ بِكُفْرِكَ قَلِيلًا إِنَّكَ مِنْ أَصْحابِ النَّارِ ‹ 8 › أَمَّنْ هُوَ قانِتٌ آناءَ اللَّيْلِ ساجِداً وَقائِماً يَحْذَرُ الآخِرَةَ وَيَرْجُوا رَحْمَةَ رَبِّه قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَالَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ إِنَّما يَتَذَكَّرُ أُولُوا الأَلْبابِ ‹ 9 › ترجمه : 8 - هنگامى كه انسان را زيانى رسد پروردگار خود را مىخواند ، و به سوى او باز مىگردد ، اما هنگامى كه نعمتى از خود به او عطا كند آنچه را به خاطر آن قبلا خدا را مىخواند به فراموشى مىسپرد ، و براى خداوند شبيه هايى قرار مىدهد ، تا مردم را از راه او منحرف سازد ، بگو چند روزى از كفرت بهره گير كه از اصحاب دوزخى ! 9 - آيا چنين كسى با ارزش است يا كسى كه در ساعات شب به عبادت مشغول است و در حال سجده و قيام ، از عذاب آخرت مىترسد ، و به رحمت پروردگارش اميدوار است ، بگو آيا كسانى كه مىدانند با كسانى كه نمىدانند يكسانند ؟ تنها صاحبان مغز متذكر مىشوند